برچسب: کیفیت زندگی

دسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان …

۵-۴-۲در صد چربی………………………………………………………………………………………………………..۸۴
۵-۴-۳وزن بدون چربی ……………………………………………………………………………………………………۸۵
۵-۵ تغییرات فیزیولوژیکی ………………………………………………………………………………………………. ۸۵
۵-۵-۱ فشارخون سیستولی و دیاستولی و ضربان قلب…………………………………………………………..۸۵
۵-۵-۲ حداکثر اکسیژن مصرفی…………………………………………………………………………………………..۸۷
۵-۶پیشنهاد ها………………………………………………………………………………………………………………….۸۷
۵-۶-۱ پیشنهاد کاربردی…………………………………………………………………………………………………….۸۷
۵-۶-۲ پیشنهاد پژوهشی…………………………………………………………………………………………………….۸۸
منابع و ماخذ………………………………………………………………………………………………...………………….۸۸
تاثیر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک وسلامتی مردان میان سال
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان سال بود. به این منظور در پژوهش حاضر ۳۰ مرد میان سال با میانگین سنی (۷/۵±۲/۴۵ سال )در سه گروه [۱]هوازی, [۲]مقاومتی و[۳] ترکیبی قرار گرفتند. برای هر گروه یک برنامه تمرینی ۶ هفته ای در نظر گرفت شد، گروه هوازی سه جلسه در هفته و حدودا ۶۰ دقیقه درهر جلسه تمرینات پیاده روی و دویدن را با۶۰ درصد ضربان قلب آغاز و با ۷۵ درصد ضربان قلب به پایان می رساندند. گروه مقاومتی تمرینات خود را در ۸ ایستگاه انجام دادند و برای مشخص کردن وزنه تمرینی هر آزمودنی آزمون یک تکرار بیشینه از آزمودنی ها گرفته شد. گروه ترکیبی ۳۰ دقیقه تمرین هوازی و ۳۰ دقیقه تمرین مقاومتی انجام دادند. در آغاز و پایان برنامه تمرینی مشخصات آنتروپومتریک و فیزیولوژیک(قد، وزن، چربی جلدی، فشارخون، ضربان قلب، حداکثر اکسیژن مصرفی) افراد ثبت شد. یافته ها نشان داد که هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش معنی داری در وزن مردان میان سال شد، اما در بین سه گروه تفاوت معنی دار نبود. همچنین برنامه های تمرینی هوازی و ترکیبی موجب کاهش شاخص توده بدن شده است، اما در گروه مقاومتی تغیر نداشته است. در اثر هر سه برنامه تمرینی تفاوتی در نسبت کمر به لگن مشاهده نشد. هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش توده بدون چربی مردان میان سال شد اما تفاوت بین سه گروه معنی دار نبود. در گروه هوازی و مقاومتی کاهش در صد چربی مشاهده شد، اما در گروه ترکیبی تغییری مشاهده نشد همچنین تغییرات بین سه گروه معنی دار بود. در اثر سه برنامه تمرینی تفاوت معنی داری در فشار خون دیاستولی مشاهده نشد. در گروه های مقاومتی و ترکیبی کاهش فشار خون سیستولی مشاهده شد اما در گروه هوازی تفاوتی مشاهده نشد. هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش ضربان قلب مردان میان سال شد. همچنین تفاوت ها بین سه گروه هم معنی دار بود. همچنین بر اثر سه برنامه تمرینی، تفاوتی در حداکثر اکسیژن مصرفی مردان میان سال مشاهده نشد. در نتیجه کلی تاثیر تمرینات در گروه ترکیبی بیشتر از دو گروه دیگر بود.
فصل اول
طرح پژوهش
۱– ۱ مقدمه
از پیامدهای افزایش سن کاهش فعالیت روزانه و خو گرفتن با سبک زندگی غیرفعال است.گزارش های علمی آشکار می کند که سبک زندگی کم تحرک به منزله عامل مستقل تهدیدکننده مشکلات مزمن بهداشتی و کاهش کیفیت زندگی از جمله بیماری های قلبی ـ عروقی، سندرم متابولیک دیابت، بیماری های اسکلتی ـ عضلانی و برخی سرطان ها ست در این میان پدیده اضافه وزن وچاقی از مهم ترین دغدغه های مرتبط با حوزه بهداشت وسلامتی درجوامع بشری است (۱،۱۲).
میان سالی با کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی، عضلانی، نورولوژیک و سوخت سازی مشخص می شود. این روند توانایی انجام فعالیت های روزانه مثل راه رفتن، بالا رفتن از پله و …. را محدود می کند (۱۳). کاهش عملکرد قلبی ـ عروقی ناشی از افزایش سن با تغییرات آناتومیکی و نورولوژیکی مشخص می شود که پیامد آن کاهش ظرفیت قلبی و در نتیجه کاهش ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی است. از اوایل سالمندی ظرفیت فعالیت هوازی معادل ۷ تا ۱۰ درصد روبه کاهش می گذارد (۱۳). درمقایسه باکاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی کاهش توان قدرت عضلانی وابسته به آن تاثیر برجسته ای برعملکرد روزانه دارد. کاهش قدرت عضلانی وابسته به سن زودتر رخ می دهد و مقدار آن در اندام های تحتانی بیشتر از اندام های فوقانی است (۱۳ ، ۱۴).
طبق شواهد علمی، گسترش فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، شنا و دویدن با افزایش سن کاهش می یابد و در مقابل گرایش به پیاده روی که شایع ترین شکل فعالیت بدنی و با کم ترین موانع در هر مکان و زمان قابل اجراء است بیشتر مورد توجه قرارمی گیرد .مطالعات در این بخش نشان دهنده تاثیر الگوی پیاده روی برفاکتورهای آنتروپومتریک از جمله بهبود ترکیب بدن هستند (۱،۱۲).
امروزه در اهداف سلامتی افزودن تمرینات مقاومتی به تمرینات استقامتی رو به افزایش است و به این دلیل است که ورزش مقاومتی کلیدی برای کنترل وزن و سلامت عمومی به حساب می آید ( ۱۷). اوج توده بدون چربی در دهه چهارم زندگی به دنبال افزایش سن کاهش می یابد . این کاهش در توده عضلانی همراه با ضعف، ناتوانی و عوارض است. در مقابل، وزن بدن افزایش می یابد. تا سن ۶۰ سالگی و پس از آن ۶۰ درصد جمعیت با کاهش وزن بدون چربی رو به رو هستند. بنابراین انباشت توده چربی در میان سالی رخ می دهد (۱۱). نکته مهم پیری ثبات سیستم عصبی وعضلانی وحفظ ظرفیت برای انطباق در پاسخ به محرک های برنامه تمرینی است .این به خوبی اثبات شده است که افراد درمسن ممکن است افزایش قدرت عضلانی (نیروی حداکثر) از طریق برنامه های تکمیلی مقاومتی و رژیم حمایت شود. بنابراین در افراد مسن انجام برنامه های تمرینی مقاومتی با برای مبارزه با کاهش قابل توجه در قدرت عضلانی برای بهبود و حفظ قابلیت عملکرد کوتاهی شده است (۲۵). قدرت عضلانی انسان که می توان به عنوان ظرفیت تولید حداکثر نیروی یک فرد تعریف می شود، بین دهه دوم و سوم کاهش آهسته و نامحسوس را نشان می دهد، در۵۰ سالگی وپس ازآن قدرت شروع به کاهش می کند مقدار این کاهش تا ۶۰ سالگی حدود ۱۲ درصد تا ۱۵ درصد و پس از آن با شدت بیشتر ادامه می یابد (۲۶).
۱-۲ بیان مساله
یکی از جدیدترین مشکلاتی که جامعه جهانی را نگران کرده چگونگی تامین مراقبت های بهداشتی(تندرستی) افراد سالمند است (۱۶). پیشرفت صنعت، فعالیت جسمانی را درطی چندین سال اخیر به حداقل رسانده که معضلات فراوانی نیز به همراه داشته است. یکی از این مشکلات چاقی و کاهش کارایی قلبی ـ عروقی و تنفسی می باشد که امروزه بسیاری از افراد با آن دست به گریبان هستند (۱۸).
آگاهی از روش های مختلف تمرینی به ویژه در دستگاه های حیاتی بدن مانند قلب و تنفس و سازگاری فیزیولوژیکی در این دستگاه ها، همچنین عوامل موثر بر این سازگاری از جمله مواردی اند که مربیان و ورزشکاران باید در طراحی برنامه های تمرینی به آنها توجه داشته باشند. مطالعات متعددی نشان می دهند میان انواع تمرینات ورزشی و اعضای دستگاه قلبی ـ عروقی سازگاری وجود دارد (۱۹). پژوهش های مبتنی بر مطالعات همه گیر شناسی نشان داده اند عواملی چون مصرف غذاهای پرچرب، شاخص توده بدن بالا و بالا بودن سن، چاقی، سیگار وسطح فعالیت بدنی با پرفشاری خون مرتبط اند وانجام فعالیت های بدنی مستمربا لیپید خون، کاهش کمر درد و همچنین آثار مثبت روانی مرتبط است (۳).
در گذشته اعتقاد بر این بود که فقط تمرینات ورزشی در سنین جوانی به بالا رفتن استقامت دوران پیری کمک می کند در حالی که تحقیقات اخیر نشان می دهد ورزش برای هر فردی در هر سنی مفید است (۳۲). اگر چه توانایی جسمانی با افزایش سن کاهش می یابد اما می توان با انجام فعالیت جسمانی و تمرین مداوم پسرفت و رکود فیزیولوژیک را تا ۵۰% کاهش داد (۱۱). تمرین همچنین باعث حفظ و تقویت قدرت وتوده عضلانی، ثبات و تعادل می شود (۱۱). مطالعه رود[۴] در سال ۱۹۹۳و نورحبشی در سال ۱۳۸۶ نشان داد که افراد فعال ازنظر چربی جلدی نسبت به همتایانی کم تحرک خود برتری دارند (۸).
باسک[۵] و همکارانش با مطالعه بر روی مردان ۳۵ – ۲۵ سال نتیجه گرفتند که فعالیت بدنی منظم باعث کاهش چربی بدنی افراد می شود. معصومی در مطالعه خود به این نتیجه رسید که برنامه تمرینی منتخب، تاثیرمعنی داری بر ظرفیت های فیزیولوژیک وکاهش درصدچربی بدن و وزن چربی دارد ولی تاثیر آن بر وزن بدون چربی معنی دار نبود. نتایج مطالعه اسکینر[۶] در سال ۲۰۰۵ تفاوت معنی داری از نظر فشار خون، ضربان قلب درزمان استراحت و بازیافت نشان داد در ضمن چربی زیر پوستی با ۵ روز تمرین در هفته کاهش یافته بود (۱۸).
السیفر[۷] و همکاران (۲۰۰۲) شیوع چاقی را درمردان عربستان ۹/۲۹درصد گزارش کردند.پیش داد ۱۹۹۶ بالا بودن شیوع چاقی بویژه اضافه وزن و پایین بودن سطح فعالیت بدنی با شدت متوسط را برای ۵ روز یا بیشتر روزهای هفته یا دسته کم ۲۰ دقیقه فعالیت ورزشی سنگین را برای ۳ روز یا بیشتر روزهای هفته سفارش می کند. این عامل با توجه به رابطه معکوس سطح فعالیت بدنی و شاخص توده بدن قابل توجه است. پیش داد ( ۱۹۹۶) گزارش کرد شاخص توده بدن مردان ایرانی با کاهش فعالیت بدنی افزایش می یابد (۳).
۳-۱ ضرورت اهمیت پژوهش
سالمندی عبارت است از تغییرات جامع و کلی بیولوژیکی ناشی از افزایش سن و گذشت زمان که به دنبال عوامل محیطی یا بیماری به وجود نیامده، غیر قابل اجتناب و برگشت ناپذیر است (۲۰). از پیامدهای افزایش سن کاهش سطح فعالیت بدنی روزانه و خو گرفتن باسبک زندگی غیر فعال است (۲۱). شواهد علمی بیانگر نقش ورزش و فعالیت بدنی مرتب در بهبود مولفه های ترکیب بدن، افزایش ظرفیت عملکردی وکاهش بیماری های متابولیک و قلبی، عروقی بوده است (۲۲،۳۱). همواره بحث تاثیر برنامه های تمرینی در سنین مختلف مورد توجه فیزیولوژیست ها بوده است، برنامه تمرینی موثر نیازمند ترکیبی از شدت، مدت، تعداد جلسه ها، نوع تمرین برای اعمال اضافه بار بر دستگاه های مختلف بدن و ایجاد سازگاری است، سازگاری تمرینی با برنامه تمرینی به کار گرفته شده ارتباط دارد (۹). هنگام تمرینات هوازی طولانی مدت گروهای بزرگ عضلانی مورد استفاده قرار می گیرد، ولی هنگام انجام تمرینات مقاومتی توده عضلانی بیشتری درگیر می شود که به نظر می رسد که اثرات ناشی از آنها متفاوت می باشد (۱۰).
فعالیت های ورزشی یکی از روش های غیر دارویی موثر بر فشار خون است، فعالیت هوازی با سازگاری هایی که به وجود می آورد بر کاهش فشار خون اثر مثبت دارد و همچنین در رابطه با اثر تمرینات مقاومتی بر فشار خون مطالعاتی انجام شد که کاهش، افزایش و بدون تغییر بودن آن را مشاهده شد (۱۰). یکی دیگر از سازگاری های تمرین بر بدن افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی است، با توجه به اصل اختصاصی تمرین تمرینات مقاومتی متداول باعث تغییرات معنی داری در افزایش اکسیژن مصرفی نشد چرا که این گونه تمرینات سیستم قلبی_ عروقی را همانند تمرینات هوازی در گیر نمی کند، مطالعات زیادی در مورد فواید تمرینات هوازی ومقاومتی بر افزایش و بهبود حداکثر اکسیژن مصرفی انجام شده است ولی مطالعات اندکی در مورد اثر تمرینات ترکیبی بر توان هوازی وجود دارد (۱۰).
انجام تمرینات مقاومتی می تواند تاثیرات مثبتی در پیشگیری از کاهش قدرت وحجم عضلات ناشی از افزایش سن داشته باشد (۳۳). این در حالی است که تمرینات هوازی همچون پیاده روی، دویدن یا دوچرخه سواری که به ظاهر ساده تر و امکان پذیرتر از تمرینات مقاومتی بوده و تجهیزات خاصی نیاز ندارد و بر حسب نوع و شدت بر افزایش برون ده قلب و کاهش فشار خون تاثیرات مفیدی دارند (۳۴). تاثیر تمرینات قدرتی بر بهبود زندگی سالمندان در پژوهش های مختلفی بررسی شده است که از ان جمله می توان به تحقیق تاکاشیما و همکاران (۲۰۰۴)اشاره کرد. نتایج تحقیق مذکور نشان داد که انجام این تمرینات قدرت عضلات را افزایش می دهد و نیز پژوهشی را با هدف بررسی اثر تمرین قدرتی کوتاه مدت بر بهبود کیفیت زندگی ۱۱۹ آزمودنی بالای ۶۵ سال انجام دادند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که انجام تمرینات قدرتی می تواند بر بهبود زندگی سالمندان تاثیر مفید داشته باشد (۳۵،۲۳).
تمرین ترکیبی تمرین چند دستگاه تولید انرژی و اجرای همزمان انواع مختلف تمرین ها است، این تمرین برای سازگاری در آن ورزش هائز اهمیت است که به بیش از یک دستگاه تولید انرژی متکی هستند، در طراحی و اجرای این نوع برنامه تمرینی بین مربیان اختلاف نظر وجود دارد ضمن اینکه برخی از کارشناسان این گونه تمرین ها را تایید نکرده اند و اعتقاد دارند که درباره روش های تمرینی آن باید بررسی های دقیق تری انجام شود (۹). به همین منظور به دلیل کم بودن اطالاعات و وجود اختلاف نظر در مورد شیوه های تمرینی این تحقیق با هدف بررسی سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک وسلامتی مردان میان سال انجام شد تا یک برنامه تمرینی مناسب و مفید برای مربیان و افراد میان سال مشخص شود.
۱ – ۴ اهداف پژوهش
۱ – ۴ – ۱ هدف کلی
بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان سال .
۱– ۴ -۲ اهداف جزئی
بررسی اثر تمرینات هوازی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
بررسی اثر تمرینات مقاومتی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
بررسی اثر تمرینات ترکیبی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
مقایسه اثرسه شیوه تمرینی برWHR ، BMI درصدچربی، وزن بدون چربی،حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
۱– ۵ پیش فرض های پژوهش

سیس

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است

دسترسی به منابع مقالات : بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان …

۲-۴-۵ تمرینات دایره ای
تمرینی است که برای آمادگی بدن وافزایش مهارت های حرکتی از ان استفاده می شود. پیشرفت عوامل مختلف در این گونه تمرین تدریجی و محسوس می باشد این نوع تمرینات را می توان به گونه ای طراحی نمود که قدرت، توان، استقامت، مهارت، تعادل، سرعت عمل وعکس العمل، هماهنگی عصب وعضله وانعطاف پذیری را بهبود بخشد (۲،۵،۱۳).
۲-۵ تمرینات موازی (ترکیبی)
چون ممکن است به دلیل یکنواختی وایجاد کسالت یک نوع تمرین برای تمرین کننده نوعی دلزدگی وبی حوصلگی ایجاد کند بنابراین ارائه برنامه های تمرینی ترکیبی تا حدودی این مشکل را کاهش می دهد وهمچنین این شیوه دستگاه های مختلف فیزیولوژیکی رادر بر می گیرد که سر انجام به دنبال ان عوامل مختلف آمادگی جسمانی بهبود می یابد (۴،۱۴).
در اغلب رشته های ورزشی بیشتر از یک سیستم انرژی درگیر می شود این بدان معنا است که فعالیت های ورزشی گوناگون را باید در برنامه های تمرینی ورزشکاران گنجاند. بنابراین به منظور بهبود عملکرد ورزشکاران در رشته های ورزشی مختلف وارتقاع کارایی سیستم های انرژی مختلف اجراع موازی انواع تمرینات هوازی و مقاومتی ضروری به نظر می رسد. بیشتر افراد ورزشکار یا غیر ورزشکار تمرینات موازی هوازی ومقاومتی رابه منظور بهرمندی از مزیت های هر دو شیوه تمرینی انجام می دهند (۴،۱۳،۱۴).
۲– ۶ خصوصیات سالمندی
سالمندی با کاهش ظرفیت های قلبی ـ تنفسی، عضلانی، نورولوژیک و سوخت و ساز مشخص می شود. این روند توانایی انجام فعالیت های روزانه مثل راه رفتن، بالا رفتن از پله و حتی برخاستن از صندلی را به شدت محدود می کند. هر چند بسیاری از سالمندان هنگام فعالیت های روزانه معمولی نزدیک به حد بیشینه توانایی بدنی خود عمل می کنند هرگونه کاهش بیشتردرعملکرد فیزیولوژیک یا ضعف بدنی ولو اندک به ازدست رفتن عملکرد مستقل آنان منجر می شود.
شفرد ۱۹۹۷ اعلام کرد میانسالی با ۱۰ تا ۳۰ درصد کاهش عملکرد بیولوژیکی همراه است (۱۳). کاهش عملکرد قلبی عروقی ناشی از افزایش سن با تغییرات آناتومیکی و نورولوژیکی مشخص می شود که بر قلب و عروق خونی تاثیر می گذارد و پیامد آن کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی و در نتیجه کاهش ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی است (۵ ،۱۳ ). از اوایل سالمندی ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی معادل ۷ تا ۱۰درصد در هر دهه کاهش می یابد (۱۳). گفته می شود در مقایسه با کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی کاهش توان و قدرت عضلانی وابسته به آن تاثیر بر جسته ای بر عملکرد روزانه دارد. کاهش قدرت عضلانی وابسته به سن زودتر رخ می دهد و مقدار آن در اندام های تحتانی بیشتر از اندام های فوقانی است (۲ ،۱۳).
۲ – ۶ تاثیر ورزش مقاومتی بر سالمندان
از دست دادن توده بدون چربی بدن عوارض مهم افزایش سن است. این موضوع در نتیجه از دست دادن بخش عمده ای از توده عضلانی است. چون اغلب افراد با افزایش سن بسیارکم تحرک می شوند. زمانیکه عضله ای به طور منظم به کار گرفته نشود در نتیجه بروز آتروفی عضلانی و قدرت عملکرد خود را از دست می دهد(۲). افراد سالمند می توانند قدرت و وتده عضلانی خود رادر پاسخ به تمرینات مقاومتی افزایش دهند. این موضوع اهمیت زیادی برای حفظ سلامتی و بالا بردن کیفیت زندگی افراد سالمند دارد. با حفظ و افزایش قدرت میزان از پا افتادگی کاهش می یابد. این مزیت بسیار با ارزش است چون از پا افتادگی سرچشمه اصلی آسیب و ضعف در افراد سالمند بشمار می رود که اغلب موجب مرگ آنها می شود (۲، ۵ ،۱۳ ). بهبود عملکرد افراد مسن از طریق افزایش حجم، قدرت و توان عضله از جمله تاثیرات مفید تمرینات قدرتی است (۳۴). تمرینات با وزنه یا استفاده از دستگاه های مقاومتی موجود در محیط های ورزشی و در افراد مسن تر استفاده از وزنه های سبک تر و باندهای کشی، نمونه های از تمرینات مقاومتی است (۳۳). همچنین تحقیقات نشان داد که با انجام تمرینات مقاومتی فزاینده مانند کار با وزنه، قدرت و ظرفیت عضله در زنان و مردان بالای ۷۰ سال افزایش می یابد(۳۶).
۲– ۶ – ۲ تاثیر ورزش هوازی بر سالمندان
افزایش سن موجب کاهش عملکرد قلبی ـ تنفسی می شود. با آغاز سالمندی ظرفیت ورزش هوازی ۷ تا ۱۰ درصد در هر دهه کاهش می یابد و این کاهش در ظرفیت هوازی در سال های بعد هم تداوم دارد (۱۳). انجام فعالیت های ورزشی هوازی موجب بهبود جریان خون مرکزی و محیطی شده و ظرفیت سلول های عضلانی را در جهت تولید مقدار بیشتری ATP تقویت می کند که موجب بهبود عملکرد هوازی می شود (۲). تمرینات هوازی تغییرات سودمند و مفیدی در شش ها، قلب ورگ های خونی ایجاد می کند به عبارت دیگر با انجام تمرینات هوازی بدن هوای بیشتری را به داخل و خارج شش ها منتقل می کند در نتیجه انتفال اکسیژن به نسوج بهتر انجام می پذیرد ،علاوه بر ان متخصصان فیزیولوژی ورزش اثبات کردند که تمرینات هوازی وسیله مناسب برای جلوگیری از بیماری های دستگاه قلب ،گردش خون وجلوگیری از چاقی است (۱۳،۳۰).
۲– ۷ پیشینه تحقیق
ناظم جلیلی (۱۳۹۱) شاخص های ترکیب بدن هزینه انرژی روزانه و مصرف اکسیژن استراحت در ۱۰۱ مرد سالم (۴۰ تا ۶۵) سال به صورت گام شماری الکترونیک در طول ۲ روز به مدت ۲ هفته اندازه گیری شد. نتیجه بدست آمده همبستگی معکوس و معناداری بین گام روزانه با متغیرهای وزن ـ درصد چربی بدن و چربی احشایی دیده شد و تفاوت معناداری در اجزاء ترکیب بدن و انرژی روزانه افراد برحسب شاخص های حجم فعالیت مشاهده شد.
حقیقی و حامدی نیا (۱۳۸۷) هدف از این تحقیق بررسی اثر ۱۳ هفته تمرین هوازی بر لپتین سرم مردان چاق که به همین منظور ۲۴ نفر ۱۶ مرد چاق و ۸ مرد لاغر ( ۳۹ تا ۵۵) سال به صورت تصادفی انتخاب شدند که به سه گروه که به گروه اول هوازی، گروه دوم کنترل و گروه سوم مردان لاغر قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمرینات هوازی باعث کاهش معنادار میزان لپتین در مردان چاق می گردد.
اراضی و همکاران(۱۳۹۱) مقایسه تاثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی ـ هوازی) و هوازی بر حداکثر اکسیژن مصرفی ، نیم رخ لیپیدی و قند خون، فشارخون مردان میان سال دارای عوامل خطرزای قلبی و عروقی که ۲۹ مرد داوطلب تمرین نکرده با دامنه سنی ۳۶ تا ۵۶ سال مورد بررسی قرار گرفتند . آزمودنی ها به صورت تصادفی در سه گروه ترکیبی ، هوازی و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد از دوره تمرینی شاخص توده بدن WHR ، گلوکز، فشارخون و نیم رخ لیپیدی آزمودنی ها اندازه گیری شد. مدت زمان برنامه تمرینی ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه بود نتایج بدست آمده بعد ازتمرینات هوازی ترکیبی ،سطوح تری گلیسیرید، کلسترول تام ـ لیپیدپروتئین کم چگالی وپرچگالی و گلوکز تغییرات معنی داری یافت اما بین گروه های هوازی و ترکیبی تفاوت معنی داری فشارخون سیستولی و دیاستولی و میانگین فشار خون سرخرگی مشاهده نشد .همچنین آزمودنی های هرگروه تجربی افزایش معنی داری در حداکثر اکسیژن مصرفی نشان دادند.
ردی .آر . سی . وسم . بابر . ام (۲۰۱۳ ) تحقیقی با عنوان اثر برنامه آموزشی ترکیبی هوازی و مقاومتی بر مردان چاق شمال غربی اتیوپی به مدت ۱۲ هفته بر روی ۳۰ مرد۴۵ ساله انجام دادند . قبل و بعد از آزمون ، تن سنجی ، ترکیب بدنی، قندخون ناشتا، کلسترول تام ، فشار خون ،VO2MAX و قدرت عضلانی مورد ارزیابی قرار دادند . نتیجه بدست آمده پس از ۱۲ هفته کاهش در وزن ، BMI و درصد چربی بدن ، فشار خون ، قند خون و کلسترول تام را نشان داد وهمچنین بدلیل ترکیب این دو نوع تمرین در یک جلسه بر شرکت کنندگان تناسب اندام هوازی و قدرتی را بطور همزمان نشان داد.
پژوهشی که توسط دولزال و همکارانش بر روی ۱۰ مرد فعال ( ۴۰ vo2max > و۶/۱+-۲۰=سن) انجام گرفت آزمودنی ها در یک برنامه تمرینی دو یا جاگینگ به مدت ۱۰ هفته و ۳ جلسه در هفته شرکت کردند. مدت وشدت تمرین به صورت تدریجی اضافه می شد، به طوری که طی دو هفته اول آزمودنی ها به مدت ۲۵ دقیقه و با شدت ۶۵ درصد ضربان قلب بیشینه و از هفته سوم تا ششم ۳۵ تا ۴۰ دقیقه و با شدت ۷۵تا ۸۵ درصد ضربان قلب بیشینه به تمرین پرداختند. نتایج تحقیق نشان دهنده کاهش معنی دار در میزان متا بلیسم استراحتی، درصد چربی، وزن چربی بعد از اجرای برنامه تمرینی بود. vo2max افراد به میزان ۱۳ درصد افزایش یافت اما هیچ تغییری در یک تکرار بیشینه آنها در مراحل قبل و بعد از اجرای تمرین نبود.
ویلمور و همکاران(۱۹۹۹) اثر ۲۰ هفته و ۳ جلسه در هفته تمرین هوازی بر وزن و ترکیب بدنی مردان و زنان نژاد های مختلف (سیاه پوست و سفید پوست) را مورد بررسی قرار دادند. در ابتدای مطالعه تمرین با شدت ۵۵ درصد vo2max و به مدت ۳۰ دقیقه انجام گرفت و به تدریج بر شدت و مدت تمرین اضافه شد، به طوری که شش هفته آخر مطالعه تمرین با شدت ۷۵درصدvo2max به مدت ۵۰ دقیقه انجام گرفت. کاهش معنی داری در مقدار وزن بدن، شاخص توده بدن، وزن چربی، درصد چربی و چربی زیر پوستی بعد از ۲۰ هفته تمرین هوازی به وجود آمد. اما افزایش کم ولی معنی داری در مقدار توده بدون چربی و چگالی کل بدن به وجود آمد.
در پژوهشی دیگر اثر ۱۲ هفته تمرین مقاومتی با شدت بالا بر متابولیسم استراحتی و ترکیب بدنی ۱۳ مرد (۱۸تا ۳۵ سال) مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق آزمودنی ها به مدت ۴ روز در هفته در یک برنامه تمرینی مقاومتی با شدت بالا شرکت کردند، در طی دو هفته اول وزنه ها طوری تنظیم شد که آزمودنی ها بعد از ۱۰ تا ۱۲ تکرار در هر نوبت به اوج خستگی خود برسند. اما در ۱۰ هفته باقی مانده تمرینات بالا تنه و پایین تنه طوری طراحی شد که آزمودنی ها در نوبت اول بیشتر از ۱۰ تا ۱۲ تکرار و در نوبت دوم بیش از ۸ تا ۱۰ تکرار و در نوبت سوم بیش از ۶ تا ۸ تکرار نتواند انجام دهند. نتایج تحقیق افزایش ۳/۳ درصدی را در vo2max افراد گزارش کرد. افزایش معنی داری در قدرت بالاتنه و پایین تنه و کاهش معنی دار در مقدار درصد چربی، وزن بدون چربی و WHR آزمودنی ها بعد از اجرای برنامه تمرینی اتفاق افتاد.
زیبا رحیمیان و همکاران (۱۳۸۹) تاثیر برنامه تمرینی هوازی و رژیم غذایی بر عوامل خطر ساز قلبی ـ عروقی وفشار خون زنان مبتلا به اضافه وزن و فشار خون دادند. ۲۱ زن به صورت داوطلب در این آزمون شرکت کردند و به دو گروه هوازی، رژیم غذایی و رژیم غذایی تقسیم شدند که در جلسات اول، هشتم و شانزدهم شاخص تن سنجی و اکسیژن مصرفی و فشار خون اندازه گیری شد. نتایج در هرگروه کاهش معنی دار وزن، شاخص توده بدن، فشار خون سیستولی و دیاستولی و درصد چربی و افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی را نشان داد.
فرزانه تقیان و همکاران (۱۳۹۰) تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر سطوح ترکیب بدن و سطح هموسیستین زنان سالمند انجام دادند، آزمودنی ها ۳۰ نفر زن ۶۰ تا ۷۵ سال بودند که به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند و سه جلسه در هفته فعالیت هوازی (پیاده روی) انجام دادند. یافته ها کاهش معنی داری در شاخص توده بدن، وزن، درصد چربی و نسبت کمر به
لگن نشان داد.
جدول۲-۱ خلاصه پیشینه تحقیق

محقق آزمودنی نوع تمرینات نتایج
مریم دلشاد و همکاران(۱۳۹۰) ۲۰ نفر زن بالای ۵۰ سال دو گروه تجربی با ۱۰درصد ۱RM به مدت ۱۲ هفته نتیجه بدست آمده نشان داد انجام تمرینات قدرتی باعث جلوگیری از ناتوانی عضلات می شود.
برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت ۴۰y.ir مراجعه نمایید.