برچسب: کسب و کار الکترونیک

بررسی موانع توسعه بیمه های الکترونیک در شرکت های بیمه- قسمت ۶

مرحله سوم – ظهور مرور گرها: سال ۱۹۹۵ میلادی که ظهور مرورگرها در وب[۸] بر اساس پروتکل انتقال فوق متن[۹] به وقوع پیوست و ایجاد صفحات میزبان[۱۰] به عنوان یکی از ضروری ترین بخش های سایتهای وب در این سال انجام گرفت، به عنوان مرحله سوم پیدایش تجارت الکترونیک به شمار می رود.
مرحله چهارم – شروع فعالیت سایت های خرده فروشی: این مرحله از اواسط دهه ۱۹۹۰ آغاز شد و در طی آن، اولین سایت های خرده فروشی در تجارت الکترونیک به نام سایت های دات کام[۱۱] فعالیت خود را برای انجام معاملات اقتصادی کوچک شروع کردند. فعالیت این سایتها و نتایج حاصل از آنها، شرکتهای بزرگتر را تشویق کرد تا وارد عرصه تجارت الکترونیک شوند و محصولات و خدمات خود را بر روی وب عرضه کنند. این مرحله اولین قدم برای توسعه واقعی تجارت الکترونیک قلمداد می گردد.
مرحله پنجم – تعریف مدلهای تجارت الکترونیک: اواخر دهه ۱۹۹۰ میلادی زمان آغاز این مرحله است که طی آن، تجار بزرگ و سازمانها دریافتند که تجارت الکترونیک به صورت مدل تجارت – تجارت همانند مدل تجارت – مصرف کننده می تواند فعال شده و مورد استفاده قرار گیرد. به این ترتیب وب به عنوان جایگاه اصلی برای نسل اولیه بازارهای حراجی، معاملات تجارت – تجارت و همچنین تجارت با مصرف کننده معرفی گردید و مورد استفاده قرار گرفت (راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
۲-۲-۲٫جایگاه صنعت بیمه در اقتصاد
بیمه یک نهاد اقتصادی است که نقش مهمی در حیات اقتصادی اجتماعی و سیاسی کشورها ایفا می کند. بیمه از شاخه های مهم بخش خدمات به شمار می رود که از یک سو موجب ایجاد نوعی تامین و احساس امنیت برای شرکت ها و موسسات فعال اقتصادی می شود و از سوی دیگر بستری مناسب برای سرمایه گذاری در رشته های سازگارتر با اهداف توسعه اقتصادی دولت فراهم می کند.
بازار بیمه دارای نوعی ساختار منحصر به فرد است که از اجزای زیر تشکیل می شود:
ـ فروشندگان (شامل شرکت های بیمه و بیمه گران)؛
ـ خریداران (شامل عموم مردم در بخش صنعت و بازرگانی)؛ و
ـ واسطه ها (شامل کارگزاران بیمه و نمایندگان فروش).
امروزه دنیای نوین تجارت بیمه مجموعه ای پر رقابت است. در این دنیای نوین عواملی همانند بازار اقتصاد اجتماع و فن آوری به سرعت در حال تغییر هستند و سرعت این تغییرات نیاز به واکنش های سریع شرکت های بیمه را روز افزون کرده است. به دلیل حجم عمده تغییرات و نااطمینانی به بازار رقابتی آینده، تمامی شرکت های بیمه ناچار از ارائه خدمات بیشتر با سرعت بالاتر و با هزینه کمتر هستند؛ در این بازار تنها حیات و حفظ سهم بازار موجود هدف نیست، بلکه توسعه و گسترش بازار بیمه نیز مطرح است.
بنابراین برای دستیابی به این مهم بسیاری از کشورها در تلاش هستند تا با استفاده از تجارت الکترونیکی در صنعت بیمه از مزایای رقابتی آن بهره گیرند. مزایای تجارت الکترونیکی بیمه به شرح زیر است:
ـ ارائه خدمات بهتر و با کیفیت به مشتریان؛
ـ کاهش سرمایه اولیه مورد نیاز؛
ـ سهولت در امر بازاریابی؛
ـ نوآوری و خلاقیت در تولید محصولات؛
ـ ارتباط مستقیم با مشتری و حذف واسطه ها؛
ـ کاهش هزینه مبادلات؛ و
ـ افزایش سرعت دسترسی به اطلاعات(ملکی،۱۳۹۲).
۲-۳٫تجارت الکترونیکی
تجارت الکترونیکی عبارت است از مبادله ی تجاری بدون استفاده از کاغذ که در آن نوآوری هایی مانند مبادله ی الکترونیکی داده ها، پست الکترونیک و سایر فناوری های مبتنی بر شبکه بکار برده می شود. از دیدگاه OECD [۱۲]تجارت الکترونیکی، خرید و فروش کالاها و خدمات مابین شرکت ها، افراد، دولت ها و سایر بخش های عمومی و خصوصی به طوری که این خرید و فروش از طریق شبکه های رایانه ای هدایت شود[۱۳]، تعریف می شود. همچنین تجارت الکترونیکی، فناوری پردازش و مجموعه ای از عملیات که در زمان مبادله های تجاری به صورت خودکار از طریق شبکه ها و با استفاده از فناوری اطلاعات صورت می پذیرد نیز تعریف شده است[۱۴].
تجارت الکترونیک هم به علت نوپا بودن و هم به علت کاربردها و زمینه های بسیار متنوع فعالیت، نزد مراجع گوناگون تعاریف مختلفی دارد (سوکول[۱۵]، ۱۹۹۵) که به تعدادی از آنها اشاره می شود:
*تجارت الکترونیک به معنای مبادله محصولات و خدمات در مقابل پول و با استفاده از تواناییهای اینترنت است.
* تجارت الکترونیک اصطلاح معادلی برای خرید و فروش محصولات، خدمات و اطلاعات به وسیله زیر ساختارهای شبکه ای است.
*تجارت الکترونیک نوعی از تجارت است که بر پردازش و انتقال الکترونیکی داده ها شامل متن، صدا و تصویر مبتنی باشد. این تجارت فعالیت های گوناگونی از قبیل مبادله الکترونیک کالاها و خدمات، تحویل فوری مطالب دیجیتال، انتقال الکترونیک وجوه، مبادله الکترونیک سهام، بارنامه های الکترونیک، طرح های تجاری، طراحی و مهندسی مشترک، بازاریابی مستقیم و خدمات بعد از فروش را در بر می گیرد (راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
چافی[۱۶] نیز مفهوم تجارت الکترونیکی را از چهار دیدگاه تعریف نمود:
۱- دیدگاه ارتباطی[۱۷]: به معنی انتقال اطلاعات، کالاها، خدمات و یا انجام پرداخت از طریق وسایل الکترونیکی
۲- دیدگاه فرایند کسب و کار[۱۸]: به معنی کاربرد فناوری برای خودکار کردن مبادلات و جریان های تجاری
۳- دیدگاه خدماتی[۱۹]: به معنی همزمانی کاهش هزینه ی ارائه ی خدمات، افزایش سرعت و کیفیت انتقال خدمات.
۴- دیدگاه به هنگام[۲۰]: به معنی خرید و فروش اطلاعات و محصولات به صورت به هنگام. هر چند تعاریف ارائه شده توسط محققین از تجارت الکترونیکی از سه بعد مبادله/فعالیت ها، کاربردها و شبکه های ارتباطی تفاوت دارد ولیکن تمام تعاریف حداقل در دو مورد (۱) عمل مبادله و خرید و فروش یک ارزش (کالا، خدمات و اطلاعات) و (۲) استفاده از یک وسیله الکترونیکی (به طور خاص اینترنت) با یکدیگر اشتراک دارند. از سویی تحقیقات مربوط به تجارت الکترونیکی، وجود یک اعتبار تجربی بین عوامل موثر بر روی خرید و رفتار خرید اینترنتی را توجیه می کند. ضمن آنکه سبک پردازش اطلاعات توسط مشتریان، الگوهای خرید، ترجیحات مشتریان و زمینه های مرتبط برای ایجاد جذابیت بیشتر، برای استفاده کنندگان از فروش های اینترنتی نیز مورد توجه قرار گرفته است. محققان بازاریابی معتقدند که در ورای هر عمل خرید، یک فرایند مهم تصمیم گیری نهفته است که باید بررسی شود. مراحلی که خریدار طی می کند تا تصمیم بگیرد که چه نوع محصولاتی را خریداری کند، فرایند تصمیم گیری خرید تعریف می شود. در این زمینه مدل های زیادی وجود دارد که رفتار خرید و شیوه های قابل درک توسط مصرف کنندگان را نشان می دهند. هدف این مدل ها، نظم و ادغام اجزای گسترده دانش شناخته شده در مورد رفتار مصرف کننده می باشد. رفتار مصرف کننده به مطالعه کلیه فرایندهای انتخاب، استفاده، کنارگذاری محصولات و خدمات، تجارب و یا ایده ها توسط افراد، گروه ها و سازمان ها به منظور ارضای نیازها و نیز بررسی تاثیرات این فرایندها بر مشتری و جامعه می پردازد[۲۱]. بنا بر تعریف دیگری، کسب، مصرف و تمایل به سمت کالا، خدمت، زمان و ایده به وسیله واحدهای تصمیم گیری را رفتار مصرف کننده می گویند. همچنین مطالعه فرایندهایی را که در آن افراد یا گروه ها از کالاها، خدمات یا ایده ها به منظور ایجاد رضایت و تامین نیازها و خواسته ها استفاده می کنند، رفتار مصرف کننده گویند. با توجه به تعاریف ارائه شده می توان گفت این شیوه نگرش به رفتار مصرف کننده، وسیع تر از نگرش سنتی می باشد؛ چرا که در نگرش سنتی، رفتار مصرف کننده بیشتر بر خریدار و پیش زمینه های بلافصل و نتایج فرایند خرید کالا تاکید داشت در حالی که در نگرش جدید، گامی فراتر از این نهاده و به بررسی تاثیرات غیر مستقیم شناخت رفتار مصرف کننده بر فرایند مصرف و سایر پیامدها و نتایجی که بیش از خریدار و فروشنده را در بر می گیرند پرداخته می شود. با در نظر داشتن این مهم که رفتار مصرف کننده فرایندی پیچیده و چند بعدی می باشد، درک و پیش بینی رفتار مصرف کننده کلید موفقیت در برنامه ریزی و مدیریت این محیط در حال تغییر و دگرگونی است. کلیه تصمیمات و فرایندهای بازاریابی بر پایه درک رفتار مصرف کننده بنا شده و تصور اتخاذ تصمیمات کلیدی بازاریابی بدون درک و توجه به رفتار مصرف کننده غیر ممکن است. با این وجود اقدامات اساسی خوبی برای گسترش و ترویج تجارت الکترونیکی در ایران صورت گرفته است. تصویب سیاست تجارت الکترونیکی جمهوری اسلامی ایران، طرح تکفا و قانون تجارت الکترونیکی از جمله آنها محسوب می شود. کسب و کار الکترونیکی کتاب نیز چند سالی است که در کشور آغاز شده است و علاوه بر تبلیغات سایت های مجازی فروش کتاب، دولت نیز با ارائه کارت های الکترونیکی کتاب به دانشجویان، اساتید، خبرنگاران و … سعی در رونق بخشیدن به فروش اینترنتی کتاب داشته است(جعفرپور و رحمان سرشت،۱۳۸۸).
۲-۴٫مزایای تجارت الکترونیک
هنگام ارزیابی تأثیر تجارت الکترونیک بر سازمان، شناسایی فرصت هایی مبادلات تجارت الکترونیک برای خریدار (شامل تراکنشهای مربوط به فراهم آوردن منابع مورد نیاز برای سازمان از تأمین کنندگان) و فروشنده (شامل تراکنشهای مربوط به فروش محصولات به مشتریان سازمان) می تواند آموزنده باشد. در جدول ۲ عمده ترین مزایای تجارت الکترونیک در دو بعد فوق آمده است (راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
جدول۲- ۱مزایای تجارت الکترونیک(راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
۲-۵٫مدل های تجارت الکترونیک
تجارت الکترونیک زمینه بالقوه ای را برای کمک به ایجاد روابط ساده، روان، مولد[۲۲]، شفاف[۲۳] و موثر بین بخش های تجاری و مصرف کنندگان، مصرف کنندگان با بخشهای تجاری، مصرف کنندگان با یکدیگر و بخش های تجاری با یکدیگر فراهم می کند. این موضوع تحت عنوان مدلهای، وجوه، فرصتها ویا کاربردهای تجارت الکترونیک طبقه بندی و بررسی می گردد. جدول ۲-۱ مدل های اصلی تجارت الکترونیک را نشان می دهد.
۲-۵-۱٫مدل مصرف کننده – مصرف کننده[۲۴]
این مدل کار تجارت مابین مصرف کننده ها را به صورتی ساده و روان تسهیل می نماید. طرفین معامله افراد هستند و منبع درآمد پولی است که برای برقراری ارتباط بین خریدار و فروشنده از آنها دریافت می گردد. نحوه اخذ پول می تواند به صورت یک مقدار مشخص و یا به صورت حق کمیسیون باشد.
جدول۲- ۲ مدل ها یا کاربردهای تجارت الکترونیک (راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
۲-۵-۲٫مدل تجارت – مصرف کننده[۲۵]
مدل تجارت – مصرف کننده شیوه جدید و سریع فروش کالا به مصرف کنندگان است. در این مدل شرکتها با مشتریان در ارتباط هستند و به مشتریان امکان می دهند تا از هر گوشه ای از جهان و در هر زمانی از روز و شب کار خرید و فروش کالای مورد نیاز خود را انجام دهند (دورلاچر[۲۶]، ۲۰۰۰). پیش بینی می گردد که شیوه داد و ستد تجارت – مصرف کننده در حدود ۲۵ درصدد کل تجارت بر خط را سه سال منتهی به ۲۰۰۶ به خود اختصاص دهد(بنیامین و ویگند، ۱۹۹۵، ص ۶۲به نقل از راوری و مقدسی ،۱۳۸۶).
۲-۵-۳٫مدل تجارت – تجارت[۲۷]
در این مدل طرفین معامله شرکتها هستند. این نحوه داد و ستد بهترین و بیشترین فرصت را برای سرمایه گذاران جدید در تجارت الکترونیک نوید می دهد. به طور یکه ۷۵ درصد از کل مجموعه تجارت جهانی اینترنتی را در بر می گیرند. داد و ستد تجارت – تجارت ستون فقرات اقتصاد نوین را تشکیل می دهد و دامنه ای گسترده از درآمدهای کم تا بسیار زیاد را در بر می گیرد(راوری و مقدسی،۱۳۸۶).
۲-۵-۴٫مدل مصرف کننده – تجارت[۲۸]

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  jemo.ir  مراجعه نمایید.

دسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی موانع توسعه بیمه های الکترونیک در شرکت های بیمه- قسمت ۸

۲-۱۱-۲٫ریسک های ارتباطی[۳۱]
این ریسک عمدتاً مربوط به اختلال در یکی از اجزای سیستم ارتباطی (اینترنت) میان بیمه گذاران و بیمه گر می شود که می تواند موجب قطع ارتباط بین آنها گردد. لذا اگر به دلیلی (سهوی یا عمدی) خللی در عملکرد سیستم اینترنتی ایجاد شود، اثر نامطلوب آن بر عملکرد و نیز اعتبار شرکت بیمه بسیار گسترده خواهد بود، زیرا ممکن است ارائه خدمات مورد نیاز بیمه گذاران از سوی بیمه گر قطع شود در حقیقت این مشکل که ریشه در مسائل فنی دارد، می تواند امکان بهره مندی دائم از خدمات بیمه گر را (به عنوان یکی از امتیازات مهم خدمات الکترنیک) از بین ببرد. لذا اطمینان و رغبت بیمه گذاران برای استفاده از این شیوه خدمات رسانی، به طور جدی آسیب خواهد دید(صدرائی،۱۳۸۶).
۲-۱۱-۳٫ریسک های استراتژیک[۳۲]
این نوع از ریسک به ورود شرکت بیمه به فعالیت های الکترونیکی بدون بررسی دقیق تبعات آن بر فعالیت سایر بخش های شرکت مربوط است. بنابراین لازم است شرکت بیمه قبل از ورود به این جرگه به طور کامل نحوه اثر گذاری اینترنت بر موقعیت مالی و تجاری خود را مورد بررسی قرار داده و با بصیرت کامل نسبت به نحوه اثر گذاری این استراتژی بر سایر بخش ها و نیز با برنامه ریزی دقیق، این فناوری را به خدمت گیرد(صدرائی ،۱۳۸۶).
۲-۱۱-۴٫ریسک های اعتباری و مالی[۳۳]
این نوع از ریسک ریشه در عدم شناخت کافی طرفین از یکدیگر به هنگام انجام معامله در اینترنت دارد. در معاملات غیر الکترونیک، طرفین با یکدیگر آشنایی دارند و بر اساس اعتبار طرفین معامله انجام می شود. اما در معاملات الکترونیک، طرفین شناخت کافی از یکدیگر ندارند. بنابراین بیمه گران و بیمه گذاران با ریسک اعتبار مواجه هستند. ریسک اعتبار، مبادلات مالی آنها را تحت تاثیر قرار داده و آن را با احتیاط بیشتر توأم خواهد نمود (صدرائی،۱۳۸۶).
۲-۱۱-۵٫ریسک های مسئولیت[۳۴]
این ریسک از دامنه گسترده ای برخوردار است و موارد زیر را شامل می شود:
الف) از آنجایی که اینترنت محصولات بیمه گر را به طور جهانی توزیع می کند، عملاً بیمه گر با قواعد و قوانین متفاوتی (متناسب با قوانین محل خرید محصول بیمه گر) برای پاسخگویی به تعدادش روبه روست. قوانین ناظر بر حقوق بیمه گذاران، از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، لذا مسئولیت بیمه گر در قبال بیمه گذاران متفاوت و بعضاً غیر قابل پیش بینی خواهد بود. در حال حاضر هیچ قاعده و قانون فراگیر و مورد پذیرشی، در کل دنیا در این خصوص وجود ندارد بنابراین فروش محصولات بیمه ای در اینترنت و به طور گسترده موجب مشکل شدن پیش بینی دقیق تعهدات بیمه گر می گردد.
ب) حفاظت از اطلاعات شخصی در اینترنت موضوع بسیار با اهمیتی است. چنانچه اطلاعات شخصی بیمه گذاران از سوی شرکت بیمه و یا اشخاص ثالث مورد سوء استفاده قرار گیرد، نه تنها اعتماد بیمه گذاران به بیمه گر از بین می رود، بلکه می تواند برای بیمه گر تبعات حقوقی و قضایی نیز به دنبال داشته باشد(صدرائی،۱۳۸۶).
۲-۱۱-۶٫ریسک های عملیاتی[۳۵]
این نوع از ریسک به خدمات رسانی غیر الکترونیکی (به عنوان مکمل خدمات الکترونیکی) به بیمه گذاران مربوط می گردد، مثل تحویل به موقع اسناد مربوط به قرار داد بیمه. این خدمات ممکن است با تأخیر و یا ناقص انجام شود. با گسترش موج واگذاری برخی از فعالیت های بیمه گران به پیمانکاران این نوع ریسک از اهمیت بیشتری برخوردار شده، زیرا با واگذاری این امور به پیمانکاران، عملاً مدیریت این ریسک برای بیمه گران مشکل تر از قبل شده است. ارائه خدمات بیمه الکترونیک، بدون اتخاذ تدابیر لازم جهت کاهش ریسک های فوق الذکر، می تواند موقعیت مالی و تجاری شرکت های بیمه را در بازار بیمه به خطر اندازد(صدرائی،۱۳۸۶).
۲-۱۲٫چالش ها و محدودیت های اصلی فرا روی بیمه الکترونیکی
فروش بیمه نامه، انجام خدمات به صورت آنلاین و تلفیق مراحل تجارت با شبکه های الکترونیکی کار آسان نیست. صنعت بیمه با معضلات عمده ای از جمله چهار چالش خاص در حوزه تجارت الکترونیکی مواجه است:
ـ امنیت و نگرانی های مربوط به اطلاعات خصوصی افراد
ـ مشکل فروش محصولات پیچیده (از نظر اطلاعات بیمه ای) به صورت آنلاین
ـ محدودیت فرآیندی و قانونی مربوط به عملکرد فعلی صنعت بیمه (سنتی)
ـ تعارض و اختلاف شبکه های الکترونیکی با یکدیگر
در زیر به محدودیت ها و چالش های دیگری که فرا روی صنعت بیمه الکترونیکی وجود دارد اشاره می شود:
۲-۱۲-۱٫ هدایت تجارت الکترونیکی
طی پژوهشی که در این خصوص انجام شده، دو سوم پاسخ دهندگان اعلام کرده اند که شرکت هایشان قدرت کافی برای راهبری تجارت الکترونیکی ندارند. %۳۵ از دست اندرکاران صنعت بیمه تصمیم دارند تا صرفاً توانایی مدیریت بیمه الکترونیکی مؤسسه خود را توسعه دهند، این در حالی است که %۲۰ آنها به دنبال کسب مهارت های جدید هستند(عالیخانی و بهرامی،۱۳۸۶).
۲-۱۲-۲٫محدویت های کارکنان ماهر در زمینه بیمه الکترونیکی
امروزه تنها تعداد کمی از دست اندرکاران صنعت بیمه بر این باورند که در حال حاضر مهارت های فنی لازم برای انجام تجارت الکترونیکی در داخل منزل را دارا هستند. به هر حال برخی از دست اندرکاران بیمه و به طور خاص نمایندگان در پی جذب کارکنانی هستند که مجهز به مهارت های فنی لازم در عرصه تجارت الکترونیکی صنعت بیمه باشند(عالیخانی و بهرامی،۱۳۸۶).
۲-۱۲-۳٫زیر ساخت فنی
بیمه گران به زیر ساخت های فنی نیاز دارند تا بتوانند از فعالیت های شبکه الکترونیکی حمایت کنند. پاسخ دهندگان این تحقیق معتقدند هزینه هایی که اخیراً صرف فناوری تجارت الکترونیکی شده جهت %۳۱ از متوسط کل هزینه ها بوده و تخمین زده می شود که سهم این هزینه ها به %۴۲ در سه سال آینده برسد(عالیخانی و بهرامی ،۱۳۸۶).
۲-۱۲-۴٫نرخ گذاری محصولات بیمه الکترونیکی
در مورد بسیار از محصولات سنتی بیمه ای، فرمول هایی برای تعیین نرخ با ضریب اطمینان وجود دارد، ولی از آنجایی که دنیای الکترونیکی، دنیای جدیدی است نرخ های جدید هنوز در بوته آزمایش قرار نگرفته اند.
بسیاری از افراد به دلیل عدم آشنایی با تکنولوژی جدید، علاقه ای به خرید کالا و خدمات از طریق اینترنت ندارند(عالیخانی و بهرامی ،۱۳۸۶).
۲-۱۳٫پیاده سازی بیمه های الکترونیکی در ایران
۲-۱۳-۱٫ الزامات
انقلاب دیجیتالی الزامات جدیدی را برای تجارت مطرح ساخت و از آنجایی که لازم بود داده های عظیمی بین شرکت و خریداران خدمات بیمه ای تبادل شود، صنایع بیمه کشورهای توسعه یافته به تعریف مجدد ساختار کلی، روابط با صنایع مختلف و معرفی انواع جدید محصولات بیمه ای پرداختند، که بر اساس آن خدمات بیمه ای با هزینه های کمتر، قیمت دهی on – line ، مدیریت و پردازش سریع خسارت به انجام می رسید. بنابراین، شرکت های بیمه داخلی نیز باید ضمن توجه به الزامات مطروحه در فضای تجارت الکترونیکی، جهت ارایه خدمات خود از طریق اینترنت اقدام نمایند.
۱ ـ تهیه، تدوین و اجرای طرح های بیمه الکترونیکی نیازمند سرمایه گذاری و نوآوری است. بدین ترتیب برای توسعه و گسترش آن باید با نگرش و دیدگاه خاصی نسبت به کارایی و اثر بخشی آن توجه شود. لذا وجود یک گروه مدیریتی کارآمد در این حوزه امری ضروری است.
۲ ـ در صنعت بیمه ارتباط بیمه گر و بیمه گذار در طول مدت قرار داد بیمه الزامی است، در حالی که در فروش online بیمه نامه ها این ارتباط تضعیف می شود. بیمه نامه ها یک بار فروخته می شوند و سپس هر ساله تمدید می گردند و این عمل بدون تماس و ارتباط بین بیمه گر و بیمه گذار به انجام می رسد. بنابراین، برای توسعه و گسترش بیمه الکترونیکی، وجود یک زیر ساخت ارتباطات راه دور و پایگاه تبادل اطلاعات ملی در صنعت بیمه کشور ضروری و حیاتی است. این امر شامل فراهم نمودن خدمات ارتباطات راه دور، ایجاد بستر مناسب ارتباطی و مخابراتی برای دسترسی سریع و راحت کاربران به شبکه است.
۳ ـ راه اندازی بیمه های الکترونیکی در کشور نیازمند مهندسی مجدد و نوسازی فرایندهای سازمانی است. موفقیت بیمه الکترونیکی مستلزم حمایت از چارچوب سازمانی مناسب جهت توسعه بیمه الکترونیکی است. عوامل مهمی همچون سیاست ها، برنامه ریزی و ضمان اجرایی آن بر اجرای مناسب بیمه الکترونیکی در کشور اثر می گذارد.
۴ ـ پیش بینی و تصویب قوانین و مقررات حمایت کننده از داد و ستد الکترونیکی بیمه نامه به عنوان الزام دیگر مطرح است. زیرا در داد و ستد سنتی، ساختار حقوقی و اداری مبتنی بر مدارک کاغذی، امضای دستی، اعتماد به نمایندگی ها و کارگزاری های بیمه است و حضور فیزیکی افراد (معمولاً بیمه گذار) در این شکل از داد و ستد الزامی است، در حالی که در داد و ستد الکترونیکی بیمه نامه در یک فضای مجازی و بدون حضور فیزیکی افراد و شناسایی قبلی به انجام می رسد. بنابراین، ساز و کارهای دیگری برای احراز هویت افراد و صحت اسناد و نیز تشکیلات دیگری به جای دفاتر و اسناد رسمی آن وجود دارد. لذا باید قوانین لازم جهت پذیرش سازو کارهای جدید تصویب شود. بنابراین طرح بیمه الکترونیکی نیازمند تدوین یک چارچوب حقوقی در زمینه حفاظت از حریم خصوصی افراد، تعقیب جریام رایانه ای، ایجاد و تقویت مراجع سنجش اعتبار و سندیت و قانونی کردن امضاهای دیجیتال است. اگر چه تصویب قانون تجارت الکترونیکی در سال ۱۳۸۲ گامی در این راستا محسوب می شود، لیکن انتظار می رود با گسترش تجارت الکترونیکی و به دنبال آن رشد بیمه های الکترونیکی، نواقص و کمبودهای این قانون مرتفع گردد.
۵ ـ از آنجایی که هر پدیده نوین در زمان پیدایش باید با فرهنگ و دانش بکارگیری آن همراه شود تا بتواند دوام و بقا یافته و پیشرفت کند، فرهنگ سازی مناسب جهت اجرای طرح بیمه الکترونیکی از الزامات اساسی به شمار می رود. فرهنگ سازی در جهت اثبات ضرورت بیمه و ترویج دید سرمایه گذاری به آن به جای نگاه هزینه ای، می تواند به توسعه فرهنگ خرید بیمه الکترونیکی کمک کند.
۶ ـ یکی از عوامل اساسی در موفقیت اجرای بیمه الکترونیکی، وجود نیروی انسانی متخصص در فن آوری اطلاعات و ارتباطات است. به عبارت دیگر، باید تمهیدات لازم برای آموزش فروش بیمه نامه الکترونیکی، قابلیت استفاده از سیستم بدون کاغذ و … فراهم شود.
۷ ـ مجموع الزامات و تغییرات، باید در نهایت منجر به ارایه محصولات بیمه ای on – line با قیمت مناسب تر و با روش های کارآمدتر از بیمه های سنتی گردد، تا تقاضا کنندگان نیز انگیزه قوی تری برای خریدهای on – line بیابند(گودرزی و فلاحتی،۱۳۸۶).
۲-۱۳-۲٫چالش ها
۱ ـ از آنجایی که اشاعه بیمه های الکترونیکی به عنوان یک پیش نیاز گسترش و بومی سازی تجارت الکترونیکی مطرح است، در شرایطی که اعتماد سازی میان طرفین معامله در فضای الکترونیکی شکل نگرفته باشد، هم تجارت الکترونیک و هم رواج بیمه های الکترونیکی در کشور امکان پذیر نخواهد بود.
بر این اساس تسریع در فرایند اجرایی و کاربردی نمودن امضای دیجیتالی در کشور (که به منزله شناسنامه ای است که هویت واقعی مجازی را برای کسب و کار الکترونیکی تایید می کند) می تواند به گسترش بیمه های الکترونیکی کمک نماید.
۲ ـ عدم تطابق سرعت در بیمه های سنتی با فرایند تجارت الکترونیکی باعث می شود گسترش این گونه از تجارت نیز با مشکلات ساختاری مواجه شود. لذا اجرایی شدن بیمه های الکترونیکی به شکل گیری تجارت الکترونیکی در کشور سرعت می بخشد.

سیس

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.