برچسب: فعالیت بدنی

دسته بندی علمی – پژوهشی : بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان …

۵-۴-۲در صد چربی………………………………………………………………………………………………………..۸۴
۵-۴-۳وزن بدون چربی ……………………………………………………………………………………………………۸۵
۵-۵ تغییرات فیزیولوژیکی ………………………………………………………………………………………………. ۸۵
۵-۵-۱ فشارخون سیستولی و دیاستولی و ضربان قلب…………………………………………………………..۸۵
۵-۵-۲ حداکثر اکسیژن مصرفی…………………………………………………………………………………………..۸۷
۵-۶پیشنهاد ها………………………………………………………………………………………………………………….۸۷
۵-۶-۱ پیشنهاد کاربردی…………………………………………………………………………………………………….۸۷
۵-۶-۲ پیشنهاد پژوهشی…………………………………………………………………………………………………….۸۸
منابع و ماخذ………………………………………………………………………………………………...………………….۸۸
تاثیر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک وسلامتی مردان میان سال
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان سال بود. به این منظور در پژوهش حاضر ۳۰ مرد میان سال با میانگین سنی (۷/۵±۲/۴۵ سال )در سه گروه [۱]هوازی, [۲]مقاومتی و[۳] ترکیبی قرار گرفتند. برای هر گروه یک برنامه تمرینی ۶ هفته ای در نظر گرفت شد، گروه هوازی سه جلسه در هفته و حدودا ۶۰ دقیقه درهر جلسه تمرینات پیاده روی و دویدن را با۶۰ درصد ضربان قلب آغاز و با ۷۵ درصد ضربان قلب به پایان می رساندند. گروه مقاومتی تمرینات خود را در ۸ ایستگاه انجام دادند و برای مشخص کردن وزنه تمرینی هر آزمودنی آزمون یک تکرار بیشینه از آزمودنی ها گرفته شد. گروه ترکیبی ۳۰ دقیقه تمرین هوازی و ۳۰ دقیقه تمرین مقاومتی انجام دادند. در آغاز و پایان برنامه تمرینی مشخصات آنتروپومتریک و فیزیولوژیک(قد، وزن، چربی جلدی، فشارخون، ضربان قلب، حداکثر اکسیژن مصرفی) افراد ثبت شد. یافته ها نشان داد که هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش معنی داری در وزن مردان میان سال شد، اما در بین سه گروه تفاوت معنی دار نبود. همچنین برنامه های تمرینی هوازی و ترکیبی موجب کاهش شاخص توده بدن شده است، اما در گروه مقاومتی تغیر نداشته است. در اثر هر سه برنامه تمرینی تفاوتی در نسبت کمر به لگن مشاهده نشد. هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش توده بدون چربی مردان میان سال شد اما تفاوت بین سه گروه معنی دار نبود. در گروه هوازی و مقاومتی کاهش در صد چربی مشاهده شد، اما در گروه ترکیبی تغییری مشاهده نشد همچنین تغییرات بین سه گروه معنی دار بود. در اثر سه برنامه تمرینی تفاوت معنی داری در فشار خون دیاستولی مشاهده نشد. در گروه های مقاومتی و ترکیبی کاهش فشار خون سیستولی مشاهده شد اما در گروه هوازی تفاوتی مشاهده نشد. هر سه برنامه تمرینی موجب کاهش ضربان قلب مردان میان سال شد. همچنین تفاوت ها بین سه گروه هم معنی دار بود. همچنین بر اثر سه برنامه تمرینی، تفاوتی در حداکثر اکسیژن مصرفی مردان میان سال مشاهده نشد. در نتیجه کلی تاثیر تمرینات در گروه ترکیبی بیشتر از دو گروه دیگر بود.
فصل اول
طرح پژوهش
۱– ۱ مقدمه
از پیامدهای افزایش سن کاهش فعالیت روزانه و خو گرفتن با سبک زندگی غیرفعال است.گزارش های علمی آشکار می کند که سبک زندگی کم تحرک به منزله عامل مستقل تهدیدکننده مشکلات مزمن بهداشتی و کاهش کیفیت زندگی از جمله بیماری های قلبی ـ عروقی، سندرم متابولیک دیابت، بیماری های اسکلتی ـ عضلانی و برخی سرطان ها ست در این میان پدیده اضافه وزن وچاقی از مهم ترین دغدغه های مرتبط با حوزه بهداشت وسلامتی درجوامع بشری است (۱،۱۲).
میان سالی با کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی، عضلانی، نورولوژیک و سوخت سازی مشخص می شود. این روند توانایی انجام فعالیت های روزانه مثل راه رفتن، بالا رفتن از پله و …. را محدود می کند (۱۳). کاهش عملکرد قلبی ـ عروقی ناشی از افزایش سن با تغییرات آناتومیکی و نورولوژیکی مشخص می شود که پیامد آن کاهش ظرفیت قلبی و در نتیجه کاهش ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی است. از اوایل سالمندی ظرفیت فعالیت هوازی معادل ۷ تا ۱۰ درصد روبه کاهش می گذارد (۱۳). درمقایسه باکاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی کاهش توان قدرت عضلانی وابسته به آن تاثیر برجسته ای برعملکرد روزانه دارد. کاهش قدرت عضلانی وابسته به سن زودتر رخ می دهد و مقدار آن در اندام های تحتانی بیشتر از اندام های فوقانی است (۱۳ ، ۱۴).
طبق شواهد علمی، گسترش فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، شنا و دویدن با افزایش سن کاهش می یابد و در مقابل گرایش به پیاده روی که شایع ترین شکل فعالیت بدنی و با کم ترین موانع در هر مکان و زمان قابل اجراء است بیشتر مورد توجه قرارمی گیرد .مطالعات در این بخش نشان دهنده تاثیر الگوی پیاده روی برفاکتورهای آنتروپومتریک از جمله بهبود ترکیب بدن هستند (۱،۱۲).
امروزه در اهداف سلامتی افزودن تمرینات مقاومتی به تمرینات استقامتی رو به افزایش است و به این دلیل است که ورزش مقاومتی کلیدی برای کنترل وزن و سلامت عمومی به حساب می آید ( ۱۷). اوج توده بدون چربی در دهه چهارم زندگی به دنبال افزایش سن کاهش می یابد . این کاهش در توده عضلانی همراه با ضعف، ناتوانی و عوارض است. در مقابل، وزن بدن افزایش می یابد. تا سن ۶۰ سالگی و پس از آن ۶۰ درصد جمعیت با کاهش وزن بدون چربی رو به رو هستند. بنابراین انباشت توده چربی در میان سالی رخ می دهد (۱۱). نکته مهم پیری ثبات سیستم عصبی وعضلانی وحفظ ظرفیت برای انطباق در پاسخ به محرک های برنامه تمرینی است .این به خوبی اثبات شده است که افراد درمسن ممکن است افزایش قدرت عضلانی (نیروی حداکثر) از طریق برنامه های تکمیلی مقاومتی و رژیم حمایت شود. بنابراین در افراد مسن انجام برنامه های تمرینی مقاومتی با برای مبارزه با کاهش قابل توجه در قدرت عضلانی برای بهبود و حفظ قابلیت عملکرد کوتاهی شده است (۲۵). قدرت عضلانی انسان که می توان به عنوان ظرفیت تولید حداکثر نیروی یک فرد تعریف می شود، بین دهه دوم و سوم کاهش آهسته و نامحسوس را نشان می دهد، در۵۰ سالگی وپس ازآن قدرت شروع به کاهش می کند مقدار این کاهش تا ۶۰ سالگی حدود ۱۲ درصد تا ۱۵ درصد و پس از آن با شدت بیشتر ادامه می یابد (۲۶).
۱-۲ بیان مساله
یکی از جدیدترین مشکلاتی که جامعه جهانی را نگران کرده چگونگی تامین مراقبت های بهداشتی(تندرستی) افراد سالمند است (۱۶). پیشرفت صنعت، فعالیت جسمانی را درطی چندین سال اخیر به حداقل رسانده که معضلات فراوانی نیز به همراه داشته است. یکی از این مشکلات چاقی و کاهش کارایی قلبی ـ عروقی و تنفسی می باشد که امروزه بسیاری از افراد با آن دست به گریبان هستند (۱۸).
آگاهی از روش های مختلف تمرینی به ویژه در دستگاه های حیاتی بدن مانند قلب و تنفس و سازگاری فیزیولوژیکی در این دستگاه ها، همچنین عوامل موثر بر این سازگاری از جمله مواردی اند که مربیان و ورزشکاران باید در طراحی برنامه های تمرینی به آنها توجه داشته باشند. مطالعات متعددی نشان می دهند میان انواع تمرینات ورزشی و اعضای دستگاه قلبی ـ عروقی سازگاری وجود دارد (۱۹). پژوهش های مبتنی بر مطالعات همه گیر شناسی نشان داده اند عواملی چون مصرف غذاهای پرچرب، شاخص توده بدن بالا و بالا بودن سن، چاقی، سیگار وسطح فعالیت بدنی با پرفشاری خون مرتبط اند وانجام فعالیت های بدنی مستمربا لیپید خون، کاهش کمر درد و همچنین آثار مثبت روانی مرتبط است (۳).
در گذشته اعتقاد بر این بود که فقط تمرینات ورزشی در سنین جوانی به بالا رفتن استقامت دوران پیری کمک می کند در حالی که تحقیقات اخیر نشان می دهد ورزش برای هر فردی در هر سنی مفید است (۳۲). اگر چه توانایی جسمانی با افزایش سن کاهش می یابد اما می توان با انجام فعالیت جسمانی و تمرین مداوم پسرفت و رکود فیزیولوژیک را تا ۵۰% کاهش داد (۱۱). تمرین همچنین باعث حفظ و تقویت قدرت وتوده عضلانی، ثبات و تعادل می شود (۱۱). مطالعه رود[۴] در سال ۱۹۹۳و نورحبشی در سال ۱۳۸۶ نشان داد که افراد فعال ازنظر چربی جلدی نسبت به همتایانی کم تحرک خود برتری دارند (۸).
باسک[۵] و همکارانش با مطالعه بر روی مردان ۳۵ – ۲۵ سال نتیجه گرفتند که فعالیت بدنی منظم باعث کاهش چربی بدنی افراد می شود. معصومی در مطالعه خود به این نتیجه رسید که برنامه تمرینی منتخب، تاثیرمعنی داری بر ظرفیت های فیزیولوژیک وکاهش درصدچربی بدن و وزن چربی دارد ولی تاثیر آن بر وزن بدون چربی معنی دار نبود. نتایج مطالعه اسکینر[۶] در سال ۲۰۰۵ تفاوت معنی داری از نظر فشار خون، ضربان قلب درزمان استراحت و بازیافت نشان داد در ضمن چربی زیر پوستی با ۵ روز تمرین در هفته کاهش یافته بود (۱۸).
السیفر[۷] و همکاران (۲۰۰۲) شیوع چاقی را درمردان عربستان ۹/۲۹درصد گزارش کردند.پیش داد ۱۹۹۶ بالا بودن شیوع چاقی بویژه اضافه وزن و پایین بودن سطح فعالیت بدنی با شدت متوسط را برای ۵ روز یا بیشتر روزهای هفته یا دسته کم ۲۰ دقیقه فعالیت ورزشی سنگین را برای ۳ روز یا بیشتر روزهای هفته سفارش می کند. این عامل با توجه به رابطه معکوس سطح فعالیت بدنی و شاخص توده بدن قابل توجه است. پیش داد ( ۱۹۹۶) گزارش کرد شاخص توده بدن مردان ایرانی با کاهش فعالیت بدنی افزایش می یابد (۳).
۳-۱ ضرورت اهمیت پژوهش
سالمندی عبارت است از تغییرات جامع و کلی بیولوژیکی ناشی از افزایش سن و گذشت زمان که به دنبال عوامل محیطی یا بیماری به وجود نیامده، غیر قابل اجتناب و برگشت ناپذیر است (۲۰). از پیامدهای افزایش سن کاهش سطح فعالیت بدنی روزانه و خو گرفتن باسبک زندگی غیر فعال است (۲۱). شواهد علمی بیانگر نقش ورزش و فعالیت بدنی مرتب در بهبود مولفه های ترکیب بدن، افزایش ظرفیت عملکردی وکاهش بیماری های متابولیک و قلبی، عروقی بوده است (۲۲،۳۱). همواره بحث تاثیر برنامه های تمرینی در سنین مختلف مورد توجه فیزیولوژیست ها بوده است، برنامه تمرینی موثر نیازمند ترکیبی از شدت، مدت، تعداد جلسه ها، نوع تمرین برای اعمال اضافه بار بر دستگاه های مختلف بدن و ایجاد سازگاری است، سازگاری تمرینی با برنامه تمرینی به کار گرفته شده ارتباط دارد (۹). هنگام تمرینات هوازی طولانی مدت گروهای بزرگ عضلانی مورد استفاده قرار می گیرد، ولی هنگام انجام تمرینات مقاومتی توده عضلانی بیشتری درگیر می شود که به نظر می رسد که اثرات ناشی از آنها متفاوت می باشد (۱۰).
فعالیت های ورزشی یکی از روش های غیر دارویی موثر بر فشار خون است، فعالیت هوازی با سازگاری هایی که به وجود می آورد بر کاهش فشار خون اثر مثبت دارد و همچنین در رابطه با اثر تمرینات مقاومتی بر فشار خون مطالعاتی انجام شد که کاهش، افزایش و بدون تغییر بودن آن را مشاهده شد (۱۰). یکی دیگر از سازگاری های تمرین بر بدن افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی است، با توجه به اصل اختصاصی تمرین تمرینات مقاومتی متداول باعث تغییرات معنی داری در افزایش اکسیژن مصرفی نشد چرا که این گونه تمرینات سیستم قلبی_ عروقی را همانند تمرینات هوازی در گیر نمی کند، مطالعات زیادی در مورد فواید تمرینات هوازی ومقاومتی بر افزایش و بهبود حداکثر اکسیژن مصرفی انجام شده است ولی مطالعات اندکی در مورد اثر تمرینات ترکیبی بر توان هوازی وجود دارد (۱۰).
انجام تمرینات مقاومتی می تواند تاثیرات مثبتی در پیشگیری از کاهش قدرت وحجم عضلات ناشی از افزایش سن داشته باشد (۳۳). این در حالی است که تمرینات هوازی همچون پیاده روی، دویدن یا دوچرخه سواری که به ظاهر ساده تر و امکان پذیرتر از تمرینات مقاومتی بوده و تجهیزات خاصی نیاز ندارد و بر حسب نوع و شدت بر افزایش برون ده قلب و کاهش فشار خون تاثیرات مفیدی دارند (۳۴). تاثیر تمرینات قدرتی بر بهبود زندگی سالمندان در پژوهش های مختلفی بررسی شده است که از ان جمله می توان به تحقیق تاکاشیما و همکاران (۲۰۰۴)اشاره کرد. نتایج تحقیق مذکور نشان داد که انجام این تمرینات قدرت عضلات را افزایش می دهد و نیز پژوهشی را با هدف بررسی اثر تمرین قدرتی کوتاه مدت بر بهبود کیفیت زندگی ۱۱۹ آزمودنی بالای ۶۵ سال انجام دادند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که انجام تمرینات قدرتی می تواند بر بهبود زندگی سالمندان تاثیر مفید داشته باشد (۳۵،۲۳).
تمرین ترکیبی تمرین چند دستگاه تولید انرژی و اجرای همزمان انواع مختلف تمرین ها است، این تمرین برای سازگاری در آن ورزش هائز اهمیت است که به بیش از یک دستگاه تولید انرژی متکی هستند، در طراحی و اجرای این نوع برنامه تمرینی بین مربیان اختلاف نظر وجود دارد ضمن اینکه برخی از کارشناسان این گونه تمرین ها را تایید نکرده اند و اعتقاد دارند که درباره روش های تمرینی آن باید بررسی های دقیق تری انجام شود (۹). به همین منظور به دلیل کم بودن اطالاعات و وجود اختلاف نظر در مورد شیوه های تمرینی این تحقیق با هدف بررسی سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک وسلامتی مردان میان سال انجام شد تا یک برنامه تمرینی مناسب و مفید برای مربیان و افراد میان سال مشخص شود.
۱ – ۴ اهداف پژوهش
۱ – ۴ – ۱ هدف کلی
بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان سال .
۱– ۴ -۲ اهداف جزئی
بررسی اثر تمرینات هوازی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
بررسی اثر تمرینات مقاومتی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
بررسی اثر تمرینات ترکیبی بر WHR ، BMI درصد چربی، وزن بدون چربی، حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
مقایسه اثرسه شیوه تمرینی برWHR ، BMI درصدچربی، وزن بدون چربی،حداکثر اکسیژن مصرفی، فشارخون و ضربان قلب استراحت مردان میان سال .
۱– ۵ پیش فرض های پژوهش

سیس

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است