دسترسی به منابع مقالات : بررسی اثر سه شیوه تمرینی همزمان بر شاخص های آنتروپومتریک و سلامتی مردان میان …

۲-۴-۵ تمرینات دایره ای
تمرینی است که برای آمادگی بدن وافزایش مهارت های حرکتی از ان استفاده می شود. پیشرفت عوامل مختلف در این گونه تمرین تدریجی و محسوس می باشد این نوع تمرینات را می توان به گونه ای طراحی نمود که قدرت، توان، استقامت، مهارت، تعادل، سرعت عمل وعکس العمل، هماهنگی عصب وعضله وانعطاف پذیری را بهبود بخشد (۲،۵،۱۳).
۲-۵ تمرینات موازی (ترکیبی)
چون ممکن است به دلیل یکنواختی وایجاد کسالت یک نوع تمرین برای تمرین کننده نوعی دلزدگی وبی حوصلگی ایجاد کند بنابراین ارائه برنامه های تمرینی ترکیبی تا حدودی این مشکل را کاهش می دهد وهمچنین این شیوه دستگاه های مختلف فیزیولوژیکی رادر بر می گیرد که سر انجام به دنبال ان عوامل مختلف آمادگی جسمانی بهبود می یابد (۴،۱۴).
در اغلب رشته های ورزشی بیشتر از یک سیستم انرژی درگیر می شود این بدان معنا است که فعالیت های ورزشی گوناگون را باید در برنامه های تمرینی ورزشکاران گنجاند. بنابراین به منظور بهبود عملکرد ورزشکاران در رشته های ورزشی مختلف وارتقاع کارایی سیستم های انرژی مختلف اجراع موازی انواع تمرینات هوازی و مقاومتی ضروری به نظر می رسد. بیشتر افراد ورزشکار یا غیر ورزشکار تمرینات موازی هوازی ومقاومتی رابه منظور بهرمندی از مزیت های هر دو شیوه تمرینی انجام می دهند (۴،۱۳،۱۴).
۲– ۶ خصوصیات سالمندی
سالمندی با کاهش ظرفیت های قلبی ـ تنفسی، عضلانی، نورولوژیک و سوخت و ساز مشخص می شود. این روند توانایی انجام فعالیت های روزانه مثل راه رفتن، بالا رفتن از پله و حتی برخاستن از صندلی را به شدت محدود می کند. هر چند بسیاری از سالمندان هنگام فعالیت های روزانه معمولی نزدیک به حد بیشینه توانایی بدنی خود عمل می کنند هرگونه کاهش بیشتردرعملکرد فیزیولوژیک یا ضعف بدنی ولو اندک به ازدست رفتن عملکرد مستقل آنان منجر می شود.
شفرد ۱۹۹۷ اعلام کرد میانسالی با ۱۰ تا ۳۰ درصد کاهش عملکرد بیولوژیکی همراه است (۱۳). کاهش عملکرد قلبی عروقی ناشی از افزایش سن با تغییرات آناتومیکی و نورولوژیکی مشخص می شود که بر قلب و عروق خونی تاثیر می گذارد و پیامد آن کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی و در نتیجه کاهش ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی است (۵ ،۱۳ ). از اوایل سالمندی ظرفیت فعالیت ورزشی هوازی معادل ۷ تا ۱۰درصد در هر دهه کاهش می یابد (۱۳). گفته می شود در مقایسه با کاهش ظرفیت قلبی ـ تنفسی کاهش توان و قدرت عضلانی وابسته به آن تاثیر بر جسته ای بر عملکرد روزانه دارد. کاهش قدرت عضلانی وابسته به سن زودتر رخ می دهد و مقدار آن در اندام های تحتانی بیشتر از اندام های فوقانی است (۲ ،۱۳).
۲ – ۶ تاثیر ورزش مقاومتی بر سالمندان
از دست دادن توده بدون چربی بدن عوارض مهم افزایش سن است. این موضوع در نتیجه از دست دادن بخش عمده ای از توده عضلانی است. چون اغلب افراد با افزایش سن بسیارکم تحرک می شوند. زمانیکه عضله ای به طور منظم به کار گرفته نشود در نتیجه بروز آتروفی عضلانی و قدرت عملکرد خود را از دست می دهد(۲). افراد سالمند می توانند قدرت و وتده عضلانی خود رادر پاسخ به تمرینات مقاومتی افزایش دهند. این موضوع اهمیت زیادی برای حفظ سلامتی و بالا بردن کیفیت زندگی افراد سالمند دارد. با حفظ و افزایش قدرت میزان از پا افتادگی کاهش می یابد. این مزیت بسیار با ارزش است چون از پا افتادگی سرچشمه اصلی آسیب و ضعف در افراد سالمند بشمار می رود که اغلب موجب مرگ آنها می شود (۲، ۵ ،۱۳ ). بهبود عملکرد افراد مسن از طریق افزایش حجم، قدرت و توان عضله از جمله تاثیرات مفید تمرینات قدرتی است (۳۴). تمرینات با وزنه یا استفاده از دستگاه های مقاومتی موجود در محیط های ورزشی و در افراد مسن تر استفاده از وزنه های سبک تر و باندهای کشی، نمونه های از تمرینات مقاومتی است (۳۳). همچنین تحقیقات نشان داد که با انجام تمرینات مقاومتی فزاینده مانند کار با وزنه، قدرت و ظرفیت عضله در زنان و مردان بالای ۷۰ سال افزایش می یابد(۳۶).
۲– ۶ – ۲ تاثیر ورزش هوازی بر سالمندان
افزایش سن موجب کاهش عملکرد قلبی ـ تنفسی می شود. با آغاز سالمندی ظرفیت ورزش هوازی ۷ تا ۱۰ درصد در هر دهه کاهش می یابد و این کاهش در ظرفیت هوازی در سال های بعد هم تداوم دارد (۱۳). انجام فعالیت های ورزشی هوازی موجب بهبود جریان خون مرکزی و محیطی شده و ظرفیت سلول های عضلانی را در جهت تولید مقدار بیشتری ATP تقویت می کند که موجب بهبود عملکرد هوازی می شود (۲). تمرینات هوازی تغییرات سودمند و مفیدی در شش ها، قلب ورگ های خونی ایجاد می کند به عبارت دیگر با انجام تمرینات هوازی بدن هوای بیشتری را به داخل و خارج شش ها منتقل می کند در نتیجه انتفال اکسیژن به نسوج بهتر انجام می پذیرد ،علاوه بر ان متخصصان فیزیولوژی ورزش اثبات کردند که تمرینات هوازی وسیله مناسب برای جلوگیری از بیماری های دستگاه قلب ،گردش خون وجلوگیری از چاقی است (۱۳،۳۰).
۲– ۷ پیشینه تحقیق
ناظم جلیلی (۱۳۹۱) شاخص های ترکیب بدن هزینه انرژی روزانه و مصرف اکسیژن استراحت در ۱۰۱ مرد سالم (۴۰ تا ۶۵) سال به صورت گام شماری الکترونیک در طول ۲ روز به مدت ۲ هفته اندازه گیری شد. نتیجه بدست آمده همبستگی معکوس و معناداری بین گام روزانه با متغیرهای وزن ـ درصد چربی بدن و چربی احشایی دیده شد و تفاوت معناداری در اجزاء ترکیب بدن و انرژی روزانه افراد برحسب شاخص های حجم فعالیت مشاهده شد.
حقیقی و حامدی نیا (۱۳۸۷) هدف از این تحقیق بررسی اثر ۱۳ هفته تمرین هوازی بر لپتین سرم مردان چاق که به همین منظور ۲۴ نفر ۱۶ مرد چاق و ۸ مرد لاغر ( ۳۹ تا ۵۵) سال به صورت تصادفی انتخاب شدند که به سه گروه که به گروه اول هوازی، گروه دوم کنترل و گروه سوم مردان لاغر قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تمرینات هوازی باعث کاهش معنادار میزان لپتین در مردان چاق می گردد.
اراضی و همکاران(۱۳۹۱) مقایسه تاثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی ـ هوازی) و هوازی بر حداکثر اکسیژن مصرفی ، نیم رخ لیپیدی و قند خون، فشارخون مردان میان سال دارای عوامل خطرزای قلبی و عروقی که ۲۹ مرد داوطلب تمرین نکرده با دامنه سنی ۳۶ تا ۵۶ سال مورد بررسی قرار گرفتند . آزمودنی ها به صورت تصادفی در سه گروه ترکیبی ، هوازی و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد از دوره تمرینی شاخص توده بدن WHR ، گلوکز، فشارخون و نیم رخ لیپیدی آزمودنی ها اندازه گیری شد. مدت زمان برنامه تمرینی ۸ هفته و هر هفته ۳ جلسه بود نتایج بدست آمده بعد ازتمرینات هوازی ترکیبی ،سطوح تری گلیسیرید، کلسترول تام ـ لیپیدپروتئین کم چگالی وپرچگالی و گلوکز تغییرات معنی داری یافت اما بین گروه های هوازی و ترکیبی تفاوت معنی داری فشارخون سیستولی و دیاستولی و میانگین فشار خون سرخرگی مشاهده نشد .همچنین آزمودنی های هرگروه تجربی افزایش معنی داری در حداکثر اکسیژن مصرفی نشان دادند.
ردی .آر . سی . وسم . بابر . ام (۲۰۱۳ ) تحقیقی با عنوان اثر برنامه آموزشی ترکیبی هوازی و مقاومتی بر مردان چاق شمال غربی اتیوپی به مدت ۱۲ هفته بر روی ۳۰ مرد۴۵ ساله انجام دادند . قبل و بعد از آزمون ، تن سنجی ، ترکیب بدنی، قندخون ناشتا، کلسترول تام ، فشار خون ،VO2MAX و قدرت عضلانی مورد ارزیابی قرار دادند . نتیجه بدست آمده پس از ۱۲ هفته کاهش در وزن ، BMI و درصد چربی بدن ، فشار خون ، قند خون و کلسترول تام را نشان داد وهمچنین بدلیل ترکیب این دو نوع تمرین در یک جلسه بر شرکت کنندگان تناسب اندام هوازی و قدرتی را بطور همزمان نشان داد.
پژوهشی که توسط دولزال و همکارانش بر روی ۱۰ مرد فعال ( ۴۰ vo2max > و۶/۱+-۲۰=سن) انجام گرفت آزمودنی ها در یک برنامه تمرینی دو یا جاگینگ به مدت ۱۰ هفته و ۳ جلسه در هفته شرکت کردند. مدت وشدت تمرین به صورت تدریجی اضافه می شد، به طوری که طی دو هفته اول آزمودنی ها به مدت ۲۵ دقیقه و با شدت ۶۵ درصد ضربان قلب بیشینه و از هفته سوم تا ششم ۳۵ تا ۴۰ دقیقه و با شدت ۷۵تا ۸۵ درصد ضربان قلب بیشینه به تمرین پرداختند. نتایج تحقیق نشان دهنده کاهش معنی دار در میزان متا بلیسم استراحتی، درصد چربی، وزن چربی بعد از اجرای برنامه تمرینی بود. vo2max افراد به میزان ۱۳ درصد افزایش یافت اما هیچ تغییری در یک تکرار بیشینه آنها در مراحل قبل و بعد از اجرای تمرین نبود.
ویلمور و همکاران(۱۹۹۹) اثر ۲۰ هفته و ۳ جلسه در هفته تمرین هوازی بر وزن و ترکیب بدنی مردان و زنان نژاد های مختلف (سیاه پوست و سفید پوست) را مورد بررسی قرار دادند. در ابتدای مطالعه تمرین با شدت ۵۵ درصد vo2max و به مدت ۳۰ دقیقه انجام گرفت و به تدریج بر شدت و مدت تمرین اضافه شد، به طوری که شش هفته آخر مطالعه تمرین با شدت ۷۵درصدvo2max به مدت ۵۰ دقیقه انجام گرفت. کاهش معنی داری در مقدار وزن بدن، شاخص توده بدن، وزن چربی، درصد چربی و چربی زیر پوستی بعد از ۲۰ هفته تمرین هوازی به وجود آمد. اما افزایش کم ولی معنی داری در مقدار توده بدون چربی و چگالی کل بدن به وجود آمد.
در پژوهشی دیگر اثر ۱۲ هفته تمرین مقاومتی با شدت بالا بر متابولیسم استراحتی و ترکیب بدنی ۱۳ مرد (۱۸تا ۳۵ سال) مورد بررسی قرار گرفت. در این تحقیق آزمودنی ها به مدت ۴ روز در هفته در یک برنامه تمرینی مقاومتی با شدت بالا شرکت کردند، در طی دو هفته اول وزنه ها طوری تنظیم شد که آزمودنی ها بعد از ۱۰ تا ۱۲ تکرار در هر نوبت به اوج خستگی خود برسند. اما در ۱۰ هفته باقی مانده تمرینات بالا تنه و پایین تنه طوری طراحی شد که آزمودنی ها در نوبت اول بیشتر از ۱۰ تا ۱۲ تکرار و در نوبت دوم بیش از ۸ تا ۱۰ تکرار و در نوبت سوم بیش از ۶ تا ۸ تکرار نتواند انجام دهند. نتایج تحقیق افزایش ۳/۳ درصدی را در vo2max افراد گزارش کرد. افزایش معنی داری در قدرت بالاتنه و پایین تنه و کاهش معنی دار در مقدار درصد چربی، وزن بدون چربی و WHR آزمودنی ها بعد از اجرای برنامه تمرینی اتفاق افتاد.
زیبا رحیمیان و همکاران (۱۳۸۹) تاثیر برنامه تمرینی هوازی و رژیم غذایی بر عوامل خطر ساز قلبی ـ عروقی وفشار خون زنان مبتلا به اضافه وزن و فشار خون دادند. ۲۱ زن به صورت داوطلب در این آزمون شرکت کردند و به دو گروه هوازی، رژیم غذایی و رژیم غذایی تقسیم شدند که در جلسات اول، هشتم و شانزدهم شاخص تن سنجی و اکسیژن مصرفی و فشار خون اندازه گیری شد. نتایج در هرگروه کاهش معنی دار وزن، شاخص توده بدن، فشار خون سیستولی و دیاستولی و درصد چربی و افزایش حداکثر اکسیژن مصرفی را نشان داد.
فرزانه تقیان و همکاران (۱۳۹۰) تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر سطوح ترکیب بدن و سطح هموسیستین زنان سالمند انجام دادند، آزمودنی ها ۳۰ نفر زن ۶۰ تا ۷۵ سال بودند که به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم شدند و سه جلسه در هفته فعالیت هوازی (پیاده روی) انجام دادند. یافته ها کاهش معنی داری در شاخص توده بدن، وزن، درصد چربی و نسبت کمر به
لگن نشان داد.
جدول۲-۱ خلاصه پیشینه تحقیق

محقق آزمودنی نوع تمرینات نتایج
مریم دلشاد و همکاران(۱۳۹۰) ۲۰ نفر زن بالای ۵۰ سال دو گروه تجربی با ۱۰درصد ۱RM به مدت ۱۲ هفته نتیجه بدست آمده نشان داد انجام تمرینات قدرتی باعث جلوگیری از ناتوانی عضلات می شود.
برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت ۴۰y.ir مراجعه نمایید.